درياچه هاى كوهستانى "اردبيل"


کوه هایی که در شهر اردبیل قرار دارند، هر ساله مقصد کوهنوردان بسیاری است که با هدف فتح قلل مختلف به این شهر میروند. در ارتفاع های مختلف این کوه ها، دریاچه های بزرگ و کوچکی به چشم میخورد که فقط کوهنوردان و طبیعت گردان که به این ارتفاعات میروند از دیدن مناظر زیبای این دریاچه ها لذت میبرند. اواخر بهار وتابستان بهترین زمان برای رفتن به این منطقه است. برای رفتن به سمت آب گرم قطورسو که در این منطقه معروف است باید از اردبیل به روستای لاهرود بروید و بعد از آن حدود دو ساعت در جاده خاکی رانندگی کنید تا به آب گرم برسید. از خاصیت های فراوان چشمه های آب گرم این منطقه بهره مند شوید و بعد به گشت و گذار در اطراف بپردازید. برای شب ماندن در این منطقه باید چادر و کیسه خواب داشته باشید. 

به شما پیشنهاد میکنیم به بازدید از آب گرم بسنده نکنید و برای دیدن چشمه ها و دریاچه های زیبای دیگری که در دل این کوه ها پنهان شده اند، سفری یکروزه در دل کوهستان داشته باشید. سوار ماشینتان شوید و در امتداد غرب حرکت کنید، اگر هم مایلید در دل کوهستان کوهنوردی کنید، کفش های کوهتان رو به پا کنید، قبل از شروع حرکت کمی نرمش کنید تا از کرختی دربیایید بعد کوهپیمایی را شروع کنید. بعد از نیم ساعت کوهپیمایی، در پشت تپه ماهورها به آب گرم مشهور شابیل می رسید، میتوانید توقف کوتاهی داشته باشید و از منظره های زیبایی که در اطرافتان هست لذت ببرید. از سمت شمال مسیر را ادامه بدهید تا با راهپیمایی یک ساعته در میان انبوهی از چمنزارها و گلها و لاله های وحشی، خود را بر لبه دره عظیم شیروان درسی برسانید، پیش روی شما یک سرازیری آهکی هست که باید از آن پایین بروید. پس از رسیدن به کف این دره، نیم ساعتی را به سوی شمال در حالی به حرکت ادامه دهید که نمای بسیار زیبایی از گرز دیوها و اشکال بسیار جالبی در میان سنگهای دره به چشم می آید. دست هنرمند طبیعت مجسمه های زیبایی را از بین سنگ های کوهستان تراشیده که از دیدن آنها قطعا لذت خواهید برد.

سراشیبی دیگری پیش روی خود دارید که بعد از آن دریاچه سبز رنگ "آت گولی" را خواهید دید. نیزارهای اطراف این دریاچه جلوه ای متفاوت به این دریاچه بخشیده. کنار این دریاچه کمی استراحت کنید. خوب است که بدانید وسعت این دریاچه زمانی که دره شیروان بیشترین حجم بارندگی و آب شدن برف های قله های اطراف را در خود ذخیره میکند به بیشترین وسعتش میرسد. بعد از اینکه کمی استراحت کردید، مسیر رو ادامه بدهید تا به دریاچه  ای که کمی کوچکتر از قبلی است برسید. اسم این دریاچه "لجن گولی" است. پس از دیدن این دریاچه باید مسیر رفته را برگردید و مسیرتان را تا میدان ارشک ادامه بدهید، بعد از تپه ماهورها باید مسیرتان را به سمت جنوب غربی تغییر بدهید تا به دریاچه بزرگی به اسم "طاووس گولی" برسید. در این فصل سیاه چادرهای عشایر رو از دور خواهید دید که در اطراف این دریاچه برپا شده اند. استراحتی کوتاه بکنید و در ساعات پایانی روز در حالی که خورشید پایین می رود ، با گذر از عرض دشتی وسیع خود را به دریاچۀ سیاه رنگ یا  "قره گول" رسانده، با دیدار از چهار دریاچه کوهستانی در منطقه سبلان به بازدید خود پایان دهید و به محل اردوی خود در آبگرم قطور سوی باز گردید.

از بین تمام دریاچه هایی که در این کوهستان ها قرار دارند، زیباترین آنها دریاچه ای است که بر فراز قله جا خوش کرده است. برای بازدید از این دریاچه، این دفعه، با وسیله نقلیه مناسب کوهستان از آبگرم حرکت کنید و پس از یک ساعت رانندگی در جاده خاکی پر دست انداز به پناهگاه شرقی می رسید. از آنجایی که در ساعات اولیه روز به این ارتفاع میرسید، هنوز هیچ یکی از کوهنوردان به  اینجا نرسیده اند و این منطقه خالی از سکنه به نظر میرسد. بعد از رسیدن به پناهگاه و استراحتی بسیار کوتاهی در ارتفاع ٣٦٠٠ متری، از شیب تند سنگلاخی به سمت جنوب مسیر را ادامه بدید و در ارتفاع ٣٨٠٠ متری به سمت غرب تغییر جهت دهید، از شیب تند مسیر بالا روید. در نهایت بعد از سه ساعت صعود از بالای صخره های بزرگ و کوچک در حالی که پس هر گام ارتفاع افزایش می یابد، بر گرده اصلی قله قرار می گیرید. در حالی که سوز شدیدی از سمت غرب بر گونه هایتان می وزد، از شیب تند آن صعود کنید و به منطقه مسطح "محراب داشی" در ارتفاع ٤٦٠٠ متر می رسید. پس از یک و نیم ساعت به لبۀ خاکی همواری می رسید، کمی توقف کنید، نفسی تازه کنید و بعد حرکت کنید تا ناگهان در مقابل دریاچه بسیار زیبای قله سبلان در ارتفاع ٤٨٠٠ متری که پوششی از یخچالها آن را در بر گرفته قرار بگیرید. دمای هوا پایین خواهد بود .هیچ کس هم در این مواقع نیست و باد زوزه کشان میوزد. هوا صاف و آفتابی است. به کناره دریاچه که آب آن زلال و شفاف است، بروید.. سپس در اطراف دریاچه گردشی کنید. از آنجاییکه هوا سرد است اصلا توصیه نمیکنیم تنی به آب بزنید، آب تنی رو فراموش کنید و فقط از منظره زیبای این دریاچه لذت ببرید. یک ساعت بر فراز سبلان بمانید و پس از دیدار این منطقه چشم نواز، از مسیر صعود شده به پناهگاه باز گردید، اگر دوست داشته باشید بد نیست که شبی دیگر را هم در دل کوهستان بمانید و از هوای تازه و بدون آلودگی اش استنشاق کنید، ولی اگر مساله زمان برایتان مطرح است میتوانید دامنه هایی که صعود کرده اید را به سمت پایین در پیش بگیرید و به سمت شهر برگردید.

دیدگاه شما