تکیه بیگلر بیگی، یادگاری از دوران قاجار


در بافت کهن شهر کرمانشاه در خیابان مدرس مقابل مسجد جامع، تکیه ای قرار گرفته که بیگلربیگی نامیده می شود و قدمت آن به دوران قاجار بازمی گردد. در میان تکایای شهر کرمانشاه، این تکیه از لحاظ آیینه کاری همتا ندارد.

این تکیه در سال 1309 توسط یکی از مقامات مشهور کشور به نام عبدالله خان فراش باشی در دوره قاجار شروع شد و پس از 6 سال در سال 1315 به پایان رسید. تزیینات آیینه کاری و گچ بری آن نیز در سال 1326 تکمیل شد. این تکیه نام خود را از سازنده خود عبدالله خان که ملقب به بیگربیگی بود، گرفته است. موزه ای با نام خط و کتابت در سال 1383 در این تکیه افتتاح شد که در آن مدارک، اسناد و مستندات تاریخی و نسخه های خطی نگهداری می شود. همچنین تنها موزه پارینه سنگی خاورمیانه که با نام موزه پارینه سنگی زاگرس شناخته می شود در این تکیه جای دارد.

نوع معماری این تکیه، مربوط به دوره‌ی قاجار و به شکل هلالی‌مانند است. در ضلع غربی از نوع معماری زندیه استفاده شده که به شکل هشتی‌مانند است و محل دارالحکومه‌ی عبدالله خان و نیز محل زندگی برادران و پسرهای وی بوده است.

مهم‌ترین قسمت تکیه بیگلربیگی بخش غربی آن است و گنبد‌خانه‌ی حسینیه در آن قرار دارد. این قسمت شامل ایوان نسبتا بزرگی است که از طریق یک رشته پلکان سنگی سه پله‌ای به حیاط تکیه راه دارد . دو ستون چوبی  نسبتا بلند و دو ستون‌نما در این بخش، دیده می‌شود. سقف حسینیه دارای پوشش گنبدی است و نمای بیرونی آن شیروانی و نمای داخلی آن با آیینه‌کاری‌های زیبا تزیین شده است.

این تکیه در تاریخ ۱۹ آذر ۱۳۷۵ به شماره‌ی ۱۷۹۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. در سال ۱۳۸۰ میراث فرهنگی آن را خریداری کرد و در سال‌های ۱۳۸۱ و ۱۳۸۲ مرمت شد و در سال ۱۳۸۳ به عنوان موزه‌ی خط و کتابت افتتاح شد. در سال ۱۳۸۷ در ضلع جنوبی، بنای موزه‌ی پارینه‌سنگی زاگرس توسط میراث فرهنگی افتتاح شد.

دیدگاه شما