روستای ناشناخته و تماشایی تنگی سر


تا نام روستاهای پلکانی می آید بیشتر مردم یاد روستای ماسوله یا اورامان یا پالنگان می افتند بدون اینکه بدانند از این روستاهای منحصر به فرد که زیبایی های ویژه ای دارند و ناشناخته هستند زیاد در کشور خودمان داریم. کردستان یکی از مناطق ویژه گردشگری کشورمان است که زیبایی های تاریخی و طبیعی فراوانی دارد. روستایی پلکانی و بینظیر در دل کوه های سر به فلک کشیده شاهوی کردستان میان کامیاران و سنندج جا خوش کرده که نامش تنگی سر است و مردمانی مهربان و خونگرم دارد که در دل کوه ها زندگی می کنند. راه رسیدن به این روستا بسیار دیدنی است و پس از گذر از چشمه های همیشه جاری منتهی به رودخانه سیروان، دره های بسیار پست و کوه های سر به فلک کشیده و خشن به این روستای دیدنی می رسید. روستای تنگی سر نه تنها از نظر معماری بلکه از نظر چشم انداز و منظره های طبیعی نیز یکی از روستاهای فوق العاده تماشایی ایران است.

 

 

مطالعات و تحقیقات دقیقی در زمینه تاریخچه و قدمت این روستا صورت نگرفته است ولی اهالی مسن روستا معتقدند که نزدیک به هزار سال است که مردمان در دل این کوه ها زندگی می کنند. داستان های مختلفی نیز درباره دلیل های نامگذاری این روستا وجود دارد ولی هیچ منبع دقیقی وجود ندارد و گفته می شود که بخاطر دره های پست و کوه های بلند و سربه فلک کشیده نام روستا تنگی سر گذاشته شده است.

 

 

جمعیت روستای تنگی سر بیش از دو هزار نفر است و بالغ بر 500 خانوار در آن زندگی می کنند و هر چند که بخش زیادی از جاده دسترسی به این روستا نامناسب است و در روزهای زیادی از فصل زمستان با بارش برف های سنگین مسدود می شود ولی ساکنان در روستای تنگی سر از امکانات اولیه همچون برق، آب، تلفن و دریافت امواج تعدادی محدود از شبکه های تلویزیونی کشور برخوردارند.

ویژگی منحصر به فرد معماری این روستا چیزی است که به محض ورود به روستا شما را مجذوب خود می کند. نحوه قرارگیری خانه های روستایی پلکانی است است بدین صورت که بام خانه جلویی بعنوان حیاط خانه پشتی مورد استفاده قرار می گیرد.

 

 

چهار طرف روستای تنگی سر از کوه های سربه فلک کشیده پوشیده شده است و به همین دلیل نیز فقط از دل این روستا می توان بخش محدودی از آسمان را به نظاره نشست و به همین دلیل حتی در روزهای گرم تابستان نیز این کوه ها باعث می شود که وضعیت هوای این روستا دلپذیر باشد.

اهالی روستای تنگی سر به زبان کردی سخن می گویند و پوشش آنها مانند دیگر مناطق روستایی کردستان لباس محلی است و درآمد اصلی بیشتر ساکنین روستا از کشاورزی و دامداری است.

 

در این روستا امکاناتی برای اقامت وجود ندارد و می توانید بر روی هتل ها، مهمانسراها و خانه های محلی شهرهای اطراف حساب باز کنید.

 

 

طبیعت این روستا بسیار تماشایی و ارزشمند است پس با زباله هایتان، چهره ی آن را مخدوش نکنید.

 

دیدگاه شما