روستای دَرَک یکی از نقاط منحصربفرد گردشگری ایران


ایران دارای روستاهای جذاب و دیدنی است روستاهایی که ورود به آن ها برای انسان تداعی ورود به اوج زیبایی است اما به دلایل مختلفی ناشناخته باقی مانده اند و جز برای اهالی روستا آشنا نیست. سیستان و بلوچستان نیز یکی از این مناطق در کشور است که با داشتن روستاهایی بکر و ناشناخته هم چنان در غربت خود باقی مانده است. در انتهای نقشه سیستان و بلوچستان و در قسمت جنوبی آن، جایی که اقیانوس و آب دریا با هم یکی می شوند، روستایی ساحلی به نام «دَرَک» واقع است. این روستای ساحلی در سر راه دو بندر مهم جنوب، یعنی بندر چابهار و بندرعباس قرار گرفته و در مسیر ترانزیتی بندر کنارک و بندر جاسک واقع شده است. دَرَک در 170 کیلومتری جنوب چابهار، در امتداد سواحل دریای مکران و با فاصله ای 10 کیلومتری از زرآباد قرار دارد.

این روستای ساحلی یکی از بکرترین و زیباترین مناطق در پهناورترین استان کشور است که زیبایی خیره کننده ای دارد.

 

 

ورود به این روستای زیبا انسان را به دنیای رویایی کارت پستال ها با تصاویر خیالی و دور از ذهن می برد. در این مکان آسمان به زمین متصل شده است و ماسه های ساحل آن همچون شن های جادویی با لطافت و پاکی خود، به آرامی در دست می غلتند. ساحل دَرَک با بستری وسیع از ماسه های بدون سنگ، مانند جوی آبی کشیده شده است که انتهای آن به دریا می رسد.

 

 

در این ساحل نخل‌های سرکشِ بلندی وجود دارد که در امواج متلاطم و گاه آرام دریا همچنان مغرورانه در جای خود ایستاده اند و گویی ساحل خانه آن هاست. آسمان در ساحل بدون ‌لک است و هر از چند گاهی، نسیمی می وزد تا موجی بر دامن دریا بیندازد و باورمان شود که این منظره با مجموعه‌ای از درختان نخل سبز رنگ، تپه های رمل سفید و رنگ خیره کننده دریای آن، پیش چشمان ما خیال نیست بلکه عین واقعیت است.

 

 

مردم این روستا با گویش بلوچی صحبت می کنند. مردان آن اکثرا لباس های سفید و شلوارهای لیفه دار و برگردان دارند و بانوان نیز با لباس های سوزن دوزی شده و پر از نقش و نگار از تمدنی بزرگ و بکر در این منطقه حکایت می کنند. پیشینه آن ها ماهیگیری است و با مهربانی و خونگرمی پذیرای مهمانانی هستند که قدم به روستا می گذارند.

 

 

مردمان مهربان سرشت روستای ساحلی دَرَک دوستدار محیط زیست هستند به گونه ای که با قاطعیت می توان گفت که ساحل این روستا با همه سواحل کشور متفاوت است و از این رو نام پاک ترین ساحل کشور را برای خود به ارمغان آورده و همچنین لطافت ماسه های آن را در هیچ جای دیگر نمی توان مشاهده کرد.

 

 

خورشید در هنگام غروب و زمانی که کم کم غروب می کند آنقدر سرخ و ملتهب است که گمان می کنید آتش گرفته است، در این هنگام خط میان آسمان و زمین نیز رو به تیر گی می زند و ماهیگیران روستا، قایق های خود را به ساحل می کشند.

 

 

با این که امکانات این مکان مانند بسیاری از روستاها ناچیز است اما کودکانی شاد دارد.این کودکان در هنگام غروب با رسیدن پدر و برادرهایشان از ماهیگیری، بازی زیر درختان سر سبز نخل را رها می کنند و به کمک آن ها می روند.

 

 

دلیل نام گذاری این مکان زیبا که دَرَک گذاشته شده است در واژگان فارسی به معنی عمق و گودی است و این معنی درباره این روستا صحت دارد زیرا این روستای ساحلی در دره ای واقع شده و از این رو آب دریای آن به آب اقیانوس متصل است.

 

دیدگاه شما