سهولان


کشور ایران جاذبه‌های کمتر شناخته شده‌ی زیادی دارد. روستاهای بخشی از این جاذبه‌ها هستند که با وجود داشتن ویژگی‌های بالقوه‌ای برای گردشگری کمتر به آن‌ها توجه می‌شود. روستای سهولان یکی از این روستاها به شمار می‌رود که می‌توان برای تبدیل شدن به یک قطب گردشگری روی آن حساب باز کرد.


متاسفانه گردشگری در ایران آنگونه که باید مورد توجه قرار نگرفته است. امروزه می‌بینیم که حتی از تمام ظرفیت شهرهای بزرگ و کلانشهرهای کشورمان هم نسبت به دیگر نقاط دنیا در امر گردشگری استفاده نمی‌شود.


حال اگر این مسئله را به بخش‌های کوچک‌تری مانند روستاها تعمیم بدهیم باید عمیقا تاسف خورد. معدود روستاهایی مانند ماسوله و کندوان نسبتا شناخته شده هستند و هر ساله گردشگران قابل توجهی را به سوی خود جذب می‌کنند.

 


این تعداد اما در برابر ده‌ها هزار روستای ایرانی بسیار کم به نظر می‌رسد. روستاهای معمولا در نقاط خوش آب و هوایی قرار دارند که برای هر گردشگری جذاب به نظر می‌رسد.


روستای سهولان با دارا بودن جاذبه‌های تفریحی ارزشمند و زیبا گرچه تا حدی زیرساخت‌های لازم را دارد اما هنوز جای پیشرفت بسیاری را می‌توان برای آن تصور کرد.


روستای سهولان بیش از ۴۰۰ سال قدمت دارد. این پیشینه‌ی تاریخی را می‌توان در جای جای آن مشاهده کرد. در زبان کردی سهولان یعنی «یخ». این موضوع به خوبی سردسیری بودن این منطقه را نشان می‌دهد.


در گذشته چوپانان روستاهای یادآباد و عیسی کندی گله‌های خود را برای چریدن به طبیعت ییلاقی و مراتع غنی سهولان حرکت می‌دادند. شرایط آب و هوایی مناسب و بارش‌های کافی از سهولان منطقه‌ای خوب برای کشت دیم و در پی آن تبدیل شدن این منطقه به زیستگاه انسانی ساخت.

 


بعد از ۴۰۰ سال هنوز زندگی در این روستا جریان دارد. زبان مردم این روستا کردی است. بر اساس سرشماری انجام گرفته در سال ۱۳۸۵ این روستا حدود ۱۸۰ نفر جمعیت داشته است.


فعالیت‌های زراعی شالوده‌ی اصلی اقتصاد روستای سهولان را تشکیل می‌دهد. گندم، جو، عدس، نخود انگور، بادام، سیب و گردو برخی از محصولات تولید شده در ایران روستا هستند. در این مکان خانه‌ها به صورت متمرکز در میان دره‌ای قرار گرفته‌اند و سقف خانه‌ها مسطح است.


اگر در فصول گرم به سهولان سفر کنید احتمالا دیدن میوه‌ها و سبزیجاتی که برای خشک شدن زیر آفتاب پهن شده‌اند برایتان جالب باشد.
از دیگر فعالیت‌های اقتصادی روستا که ریشه در فرهنگ مردم بومی دارد می‌توان به تولید انواع صنایع دستی مانند قالی، گلیم، جوراب و جاجیم اشاره کرد که عمدتا با استفاده از مواد اولیه‌ی پشمی و دامی تولید می‌شوند.


لباس‌های مشهور سنتی کردی عمده پوشش مردم روستا را تشکیل می‌دهد. از جاذبه‌های روستا باید به غار آبی سهولان اشاره کرد. لونه کبوتر (لانه کبوتر) نام دیگری است که مردم بومی به این غار داده‌اند. این نامگذاری به دلیل وجود لانه‌های کبوتر درون غار است.

 


غار مشهور سهولان دریاچه‌ای دارد که عمق آن در برخی نقاط به ۳۰ متر هم می‌رسد. ارتفاع غار تا سطح دریاچه در بالاترین نقطه ۵۰ متر است. نکته‌ی جالب توجه تفاوت دمای بیرون و درون غار است که به حدود ۱۰  تا ۱۵ درجه هم می‌رسد.


تاکنون ۳۰۰ مسیر آبی در این غار کشف شده است که از این رو می‌توان آن را در میان بزرگ‌ترین غارهای آبی ایران (دومین بعد از غار علی‌صدر) جای داد.


قلعه‌ تاریخی اوریس و مسجد قدیمی روستا از جمله دیگر جاذبه‌های آن هستند که در کنار طبیعت سرسبز و غنی و چشمه‌ساران متعدد به علاوه‌ی فرهنگ بومی جالب از این روستاه مکانی عالی برای گردشگری ساخته‌اند.

 

دیدگاه شما