پیشنهاد سفر در روز طبیعت برای تهرانی‌ها


پارک‌های جنگلی تهران
پارک‌های جنگلی سرخه حصار و لویزان و چیتگر از جمله مهم‌ترین مکان‌های گردشگری در تهران هستند. اگر دوست ندارید زیاد از شهر دور شوید ولی در طبیعت نیز باشید باید به سرخه حصار یا لویزان و چیتگر بروید. لویزان در مرکز تهران برای آنهایی که از شمال یا مرکز و شرق حرکت می‌کنند بسیار عالی است.
سرخه حصار در انتهای شرقی تهران قرار دارد و با رسیدن به چهارراه تهران‌پارس به راحتی به این پارک جنگلی می‌توانید برسید. سرویس‌های بهداشتی و آب آشامیدنی، محیطی امن از جمله مهم‌ترین مزایایی این پارک جنگلی است.
چیتگر در انتهای غربی تهران قرار دارد و با استفاده از متروی تهران کرج یا با رفتن به اتوبان کرج قابلیت دسترسی دارد. این پارک بیشتر برای آن‌هایی است که در غرب تهران یا استان البرز زندگی می‌کنند. این پارک نیز محیطی آرام و جالب دارد.
کن و سولقان نام دو روستای شمال غربی تهران است که نامشان با هم آورده می‌شود. کن در گذشته از روستاهای اطراف تهران و ری بود که اکنون با گسترش تهران، یکی از نقاط منطقه ۵ شهرداری تهران محسوب می‌شود.
سولقان بالای منطقه کن است و در میانه جاده امامزاده داود قرار دارد. از جاذبه‌های این منطقه می‌توان به رودهای کوچک که به رودخانه‌ی کن منتهی می‌شوند، درختان توت و باغات بسیار اشاره کرد. گفتنی است فیلم باران ساخته‌ی مجید مجیدی نیز در این منطقه فیلم‌برداری شده است.
 آبشار سنگان نیز یکی از جاذبه‌های این منطقه است. این آبشار در فاصله حدود ۲۰ کیلومتری شمال غرب تهران و در دامنه‌های قله پهنه حصار جاری است. آبشار سنگان در زمستان یخ زده و منظره زیبایی پدید می‌آورد. ارتفاع این آبشار ۲۵۷۵ متر از سطح دریا و در شمال آن قله پهنه حصار واقع شده است.
روستای سنگان، از توابع بخش کن و شهر تهران، در شمال غربی تهران و در میان کوه‌های البرز میانی واقع است. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۲۱۰۰ متر است. سنگان مشتمل بر شش محل است که قدیمی‌ترین محله روستا، سنگان پائین نام دارد و ورود به سنگان نیز از طریق همین روستا میسر است. آثار بازمانده تاریخی به ویژه آرامگاه امامزاده‌های سه گانه سنگان، نشانگر قدمت طولانی این روستا است. به استناد نوشه‌های برخی از سنگ قبرها قدم این روستا به بیش از ۵۰۰ سال پیش می‌رسد.
برای رسیدن به این منطقه پس از میدان دهکده المپیک به سمت شرق در اتوبان همت حدود ۳ کیلومتر پیش بروید و از میدان دوم شهران به سمت کن وارد شوید. در ادامه از طریق خیابان کوهسار به سمت امامزاده داوود بروید. پس از حدود ۱۰ کیلومتر در سه راهی به سمت چپ جاده که تابلو جهت سنگان را نشان می‌دهد حرکت کرده و در مسیر روستای سنگان پایین و آنگاه به روستای سنگان بالا می‌رسیم.
دو روستای وردیج و واریش در همسایگی هم هستند، روستای وردیج بزرگ‌ترین روستای حریم شمال غرب تهران به شمار می‌رود که حدود ۵۰۰ نفر جمعیت دارد (البته همگی آن‌ها همزمان در روستا حضور ندارند) واریش به لحاظ موقعیتی کمی از وردیج بالاتر و البته سرسبزتر است. روستای وردیج به دلیل صخره‌های غیرمعمولش مشهور است که به آدمک‌های سنگی می‌مانند.
این روستا همچنین جاذبه‌های دیگری مانند باغستان‌های سیب، گیلاس، هلو، گلابی، گردو و انگور و در جای جای آن سنگ‌های صیقل خورده برای پیشکش به بازدیدکنندگان دارد. بازدید از آبشار لت مال در روستای وردیج آبشاری دیدنی نیز خالی از لطف نیست. نام این آبشار از دو کلمه‌ی لت یعنی سنگ و مال یعنی مالیده شدن و مالش گرفته شده که تمثیلی از مالیده شدن آب روی سنگ‌های بستر آبشار است.
از دیگر جاذبه‌های دیدنی این روستا راهی پلکانی به نام قله لیچه است که به بالای قله‌های پهنه حصار ختم می‌شود. در کنار پهنه حصار هم یک امامزاده به نام بی‌بی زرین قمر قرار دارد.
همچنین در روستای وردیج رودخانه پر آبی وجود دارد که با نیزارهای بلند و متراکم احاطه شده‌اند. در بخش‌هایی از مسیر رودخانه حوضچه‌های کوچکی هم تشکیل شده که فرصت یک آب تنی کوتاه مدت را فراهم می‌کند.
به نظر می‌رسد نامگذاری روستای خور به دلیل آب و هوای خوب و مناسب، ابتدا از کلمات خوب یا خرداد گرفته شده و با مرور زمان تبدیل به خور شده است.
از دیدنی‌های این روستا و منطقه اطراف آن می‌توان به امامزاده سلیمان، تپه‌ها و دره دوچنار، امامزاده برچشمه یا زبیده خاتون، برج و باروی قلعه خور و چنار ۸۰۰ ساله‌اش اشاره کرد. این چنار کهنسال در ناحیه‌ی زرچه کانی (یا چنارتپه) قرار دارد. در این منطقه قلعه‌ی خور نیز قرار داشته که از امروزه متاسفانه از آن تنها بخش کوچکی باقی مانده است. طبق بررسی‌های انجام شده، یکی از برج‌های این قلعه تا سال ۱۳۴۰ نیز برپا بود.
از دیگر جاذبه‌های این روستا می‌توان به پیست اسکی خور اشاره کرد. این پیست به طول ۱۸۰۰ متر و داشتن ۱۸ میله طولانی‌ترین پیست اسکی ایران است.
برای رسیدن به این روستا، مسیر اتوبان کرج را طی کنید تا به خروجی جاده چالوس برسید، در جاده چالوس تا ۲۵ کیلومتر ادامه دهید و از خروجی خوزنکلا داخل بروید. جاده انحرافی خور به خوزنکلا به طول ۵ کیلومتر را طی کنید تا به روستای خوش آب و هوای خور در دل کوه‌های البرز برسید.دسترسی به این روستا از طریق اتوبان همت میسر است. اتوبان همت را تا انتها ادامه دهید تا به بلوار پژوهش در شهرک دانشگاه شریف برسید، از آنجا وارد خیابان شهید اردستانی بروید و در انتهای شمالی خیابان تابلوی کوچک سفید رنگی با عنوان روستای وردیج – روستای واریش می‌بینید که مسیر ورودی روستای وردیج است. جاده تا رسیدن به روستای واریش آسفالت است و صخره‌های آدمک در ۶-۷ کیلومتری جاده‌ی وردیج قرار دارد. فاصله‌ی روستای واریش از وردیج هم ۳-۴ کیلومتر است.
روستای خور از توابع شهر کرج در استان البرز و در ۱۷ کیلومتری کرج و در مسیر جاده چالوس قرار دارد. این روستا علاوه بر طبیعت زیبا دارای پیشینه تاریخی هم هست.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دیدگاه شما